ดาวน์โหลดสกินที่ http://flash-mini.com/skinhi5/

เจ้าของบล็อกนี้น่ารับจัง ฝนที่นี่กำลังตก อยากขอบใจที่เปงเพื่อนกัน

แลกทั้งใจแค่ได้รักเทอ


ต้องการเพลงใหม่ๆ ใช่มั้ย คลิกที่นี่
เนื้อคู่ ที่ฉันเคยยืน

รูปแบบความรักของคนแต่ละคนไม่เหมือนกัน
ดังนั้นคนทุกคนจึงไม่สามารถแทนที่ใครบางคนได้
ถึงแม้ว่าจะจัดฉากหรือทำอะไรก้อตามให้เหมือนคนๆนั้น
แต่แล้วในที่สุด…เธอก้อจะรู้ว่า…ไม่มีใครสามารถมาแทนที่ใครได้เลย

จงพยายามอย่าให้ใครบางคนต้องมาฝืนทนเพื่อคุณ
เพราะท้ายที่สุดแล้ว
คุณจะต้องเสียคนๆนั้นไปในที่สุด

เคยบ้างมั้ย…ที่ตอนเด็กๆ เมื่อได้ไปทะเล
ต้องรีบไปก่อกองทราย ให้เป็นรูปต่างๆ
บ้างก้อสร้างปราสาททราย
แต่เคยสังเกตบ้างไหมว่า
ปราสาทที่กว่าจะสร้างขึ้นมาได้
กลับพังทลายได้ง่ายๆ เพียงแค่น้ำทะเล
ลองเปรียบเทียบดูสิ…ให้ทรายเป็นความรัก
คิดดูแล้วกัน…กว่าความรักจะก่อตัวขึ้นมาได้
ต้องใช้เวลาและความกล้ามากแค่ไหน
แต่ความรักก้อกลับ พังทลายลงไปได้ง่ายๆ
เพียงแค่คำๆ เดียวเท่านั้นเอง

ที่ไม่สามารถบอกว่าเจ็บได้…เมื่อเราเจ็บ
ที่เราไม่สามารถบอกว่าเสียใจได้…เมื่อเราเสียใจ
ที่เป็นแบบนั้น…เพราะความกลัวในใจเรา

เธอเปรียบความรักเหมือนกับอะไร
สำหรับฉัน…ความรักเป็นได้ทุกๆ อย่าง
แต่มันขึ้นอยู่กับเวลา และก้อสถานที่ล่ะมั้ง
สำหรับฉัน…ตอนนี้ความรักก้อคงเป็นเหมือนกับสายฝนที่โปรยลงมากะทันหัน
เพราะฉะนั้นมันจึงคาดไม่ถึง และหนีไม่ได้ด้วย


บางครั้งความรักทำให้เราเจ็บปวด
เพราะฉะนั้นสิ่งที่น่าลองก้อคือความรัก
เห็นด้วยไหมล่ะ

เมื่อบุกรุกเขตแดนของกันและกัน
ความรักก้อจะเริ่มต้นขึ้น

การระลึกถึงความทรงจำ
จะทำให้ชีวิตเราฟุ่มเฟือย

สุราทำให้ร่างกายมึนเมา
แต่ความรักทำให้หัวใจมึนเมา

บางครั้งเรากล้าทำอะไรเพราะคนอื่นยุ
แต่เราก้อยังเรียกมันว่าความกล้าหาญ

ชีวิตคนเรามันเป็นความเชื่อมต่อกันของความทุกข์
ดังนั้นความรักกับความทุกข์จึงเชื่อมต่อกัน


คนก้อเปรียบเหมือนดอกไม้
และในสวนดอกไม้ ก้อมีดอกไม้หลายดอกให้เลือก มีหลายชนิดให้ค้นหา
มันอยู่ที่ว่าเราต้องการแบบไหน
มีอะไรให้เลือกมากมาย ทั้งกลิ่น สี ความสวย
แล้วเธอล่ะ…อยากจะได้ดอกไม้ลักษณะแบบไหน

คนเราไม่ทีทางดีไปหมดทุกอย่าง คนทุกคนต้องมีข้อเสียในตัวเอง
ข้อเสียของคนเรา ปรับปรุงกันได้
มันขึ้นอยู่กับว่าตัวเธอเอง เคยสังเกตเห็นข้อเสียของตัวเองบ้างหรือป่าว

อย่าคาดหวังอะไรกับบางสิ่งมากนัก
เพราะทุกสิ่งทุกอย่าง มันไม่ได้เป็นอย่างที่คิดเสมอหรอก

ถ้าอยากได้อันนึง
ก้อต้องเสียอีกอันนึงไป

สิ่งที่เศร้ามากที่สุดในโลก คือ การหลงรักสิ่งซึ่งไม่ควรรัก
สิ่งที่เศร้าอย่างที่สอง คือ การที่บอกไม่ได้ แม้ว่าจะรักมากเหลือเกิน

เหตุผลที่ฉันรักเธอ
ก้อคือเพราะว่าไม่มีทางอื่นแล้ว
นอกจากฉันรักเธอ


ถ้าคุยกันโดยใช้สายตาอย่างเดียวละก้อ
ฉันอาจจะบอกว่ารักเธอได้ โดยไม่ต้องรู้สึกเขิน

โลกที่เราอาศัยอยู่ มันไม่ง่าย
ถ้ามีทางลง ก้อต้องมีทางขึ้น

คนเราจะสามารถอยู่ได้โดยไม่มีความรักหรือป่าวนะ
แล้วทำไมคนเรา ต้องหารักแท้กันด้วย
แล้วคำว่า "พรหมลิขิต" น่ะ มันมีในโลกนี้ด้วยเหรอ

บางทีนะ ความเงียบ
ก้ออาจจะเป็นคำตอบที่ดีก้อได้ (แต่มันก้อไม่เสมอไปหรอก)

เราต่างมีเรืออยู่ 1 ลำ ให้บังคับควบคุม
บางครั้งเราอาจจะพายทวนกระแสน้ำได้…ถ้าเราต้องการ
แม้มันจะยากสักหน่อยก้อตาม
แต่ถ้าปล่อยให้ลอยไหล ไปตามกระแสน้ำพัดพา
เรือลำใหญ่ก้อไม่ต่างอะไร กับใบไม้ร่วงใบหนึ่ง


ในความรู้ มันก้อมีความไม่รู้
และในความไม่รู้ ก้อมีการเรียนรู้

ทำไมคนเราถึงเหงาล่ะ คงเพราะมีกำแพงล่ะมั้ง
วิธีการแก้เหงา คือ ให้เราปืนกำแพงออกมา แล้วเดินมาหาสะพาน
เอาเวลาที่ชอบสร้างกำแพง มาสร้างสะพานดีกว่านะ
เลิกสร้างกำแพง มาสร้างสะพาน
แล้วจะเลิกเหงา

ถ้าจะบิน…นกกระจอกก้อบินได้…อินทรีย์ก้อบินได้
จะบินทั้งที…ทำไมไม่บินอย่างอินทรีย์ไปเลยล่ะ

ความว่างเปล่า ไม่ใช่ว่าไม่มีอะไร
แต่เพราะไม่มีคำบรรยายใดๆ ที่จะแทนความรู้สึกในใจได้พอ

อาจมีเหงาใจแม้ชั่วยาม แต่ไม่เคยพร่ำเพ้อใดๆ
อาจจะมองฟ้างามแค่สุขใจ แต่ไม่เคยฝันใฝ่ให้ถึงดาว

รักคืออะไร อยากรู้จัง
บางคนว่ารักคือการให้…ให้เอามาให้คือรักหรือป่าว
บางคนว่ารักคือทุกข์…ไปปลดทุกข์ก้อไปปลดรักงั้นสิ
บางคนว่ารักคือคำๆ นี้…และจะไปรู้มั้ยว่าคำไหน
รู้แล้วล่ะ…เราว่า รักคือคำๆ นึงที่วุ่นวาย และมากความหมายสิ้นดี


ในโลกนี้ไม่มีเรื่องที่เกิดขึ้นโดยบังเอิญ
แต่เป็นความแน่นอนที่มาในรูปของความบังเอิญ

สิ่งที่เราเรียกว่าความรัก
อาจจะไม่ใช่ความรักก้อได้

บางครั้งการทำตัวเป็นคนโง่
อาจทำให้โลกนี้ดูสวยขึ้น

ชีวิตคือการเรียนรู้ซึ่งกันและกัน
ระหว่างที่พบกันบ่อย ๆ งั้นเหรอ

สิ่งที่เราเรียกกันว่าความรัก
คงเป็นความโลภทางเพศที่เรายังไม่รู้

อิสรภาพที่ได้มาจากการผูกมัดซึ่งกันและกัน
คืออิสรภาพที่แท้จิงหรือป่าว

ไม่มีชีวิตที่เพียบพร้อม
ดังนั้นจึงไม่มีความรักที่เตรียมไว้ด้วย
มีแต่ความรักจะมาหาเราเอง
ไม่ว่าเมื่อไหร่…หรือ…ที่ไหน

บางครั้งความรัก ก้อทำให้เรารู้ว่า
การแพ้ ก้อคือ การชนะ

ในชีวิตของเรา
มันไม่มีแผนที่ล้มเหลว
จะมีก้อแต่แผนที่ไม่สำเร็จ

มีคนกล่าวไว้ว่า ประวัติศาสตร์มักจะสร้างตอนกลางคืน
แต่บางครั้งก้อสร้างตอนกลางวันด้วย
และอีกคนนึงก้อกล่าวไว้ว่า ประวัติศาสตร์ที่สร้างตอนกลางวัน
จะเปลี่ยนแปลงได้ตอนกลางคืน